รำพึงรำพันตามท้องถนน

ฉันออกจากบ้าน ตีห้าสามสิบนาที ใช้เวลา สี่สิบนาที บนถนน เพื่อไปนอนต่อ หนึ่งชั่วโมงครึ่ง แบบมึนๆ งงๆ ในรถที่จอด ก่อนขึ้นไปทำงาน

ฉันมีต้นทุนไปทำงาน ค่าก๊าซวันละ 100 บาท ค่าทางด่วนวันละ 90 บาท ค่าอาหารฉันกินบ้างไม่กินบ้าง ไม่ค่อยมีอารมณ์กินเพราะไม่อยากจะเพิ่มต้นทุน ค่าซักรีดเสื้อตัวละ 12 บาท มีค่าอะไรอีกหว่า นึกไม่ออก

ฉันนั่งๆ เดินๆ ไปมา เอ… ต้นทุนขนาดนี้กับรายได้ขนาดนี้ แล้วโปรดักที่ฉันผลิตไปมันคุ้มกับค่าจ้างเขาหรือเปล่านะ หรือว่าฉันใช้ต้นทุนในการมาทำงานมากเกินไป จนฉันคิดว่ามันไม่คุ้มกับค่าจ้าง

ฮึฮึ…ใครจะกล้าบอก

ฉันขับรถออกมาตอน สองทุ่มครึ่ง รถติดมาก ใช้เวลาชั่วโมงกว่าๆ

ฉันถามในใจกับเพื่อนร่วมชะตากรรมบนท้องถนน ทำไมเธอไม่รีบกลับบ้านกันตั้งแต่ สี่โมงเย็น

เธอมารถติดที่นี่ทำไม ฉันขับวนมาถึงป้ายรถเมล์ในถนนใกล้หมู่บ้าน สามทุ่มสี่สิบนาที

เพื่อนๆ ยังนั่งรอรถเมล์ในซอย ที่หมดตอนสามทุ่มครึ่ง นี่จะปาไปครึ่งคืนแล้ว เรายังไม่ได้นอนกันอีกหรือ

นอนเพื่อจะไปทำงาน เพื่อจะเอาเงินมาเติมพลังงาน ให้พวกเรากลับไปทำงานอีกที

นี่มันพลังงานที่ป้อนกลับเข้าสู่ระบบนี่หว่า??

ราตรีสวัสดิ์ กรุงเทพ

อึดอัดมหานคร สักวัน…เราคงต้องไม่พบกัน

One comment to รำพึงรำพันตามท้องถนน

  • admin  says:

    อืมม์ เยี่ยมมาก โฆษณาลดความอ้วนขึ้นมา เหมาะกับคนทำงาน พุงโตอย่างเราจริงๆ

Leave a reply Cancel reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>


*